2024/06/16

Եվս մեկ տարի ամփոփելով

 


Ամփոփելով 2023-2024 ուսումնական տարին կցանկային մի քանի կարևոր կետեր առանձնացնել, որոնք բնորոշում էին այս տարին։  
Ուսումնական տարվա կեսից ստանձնեցի հայրենագիտություն, աշխարհագրություն և էկոլոգիա դասավանդողների մասնագիտական խմբի ղեկավարի պաշտոնը, որը աշխատանքային գործունեության  նոր հորիզոններ ի առջև բացեց։ Չնայած գործունեությունը մեկնարկելով տարվա կեսից կարողացանք հնարավորինս լավ հանդես գալ մասնախմբի հանրային ցուցադրությանը։  Բացի այդ մասնախմբի մասնակիցների ջանքերով իրականացվեց էկոտուր 2024-ը։

Տարին բավականին արդյունավետ ստացվեց գործընկերների հետ նոր համագործակցության սկիզբ դնելով։ Այս առումով իհարկե խոսքը առաջին հերթին «Վայրի բնության և մշակութային արժեքների պահպանության» հիմնադրամի մասին է, որի հետ համագործակցելով այս տարի կարողացանք կազմակերպել բնապահպանական ամառային ու գարնանային ճամբարներ։

Ուսումնական ճամփորդությունների շրջանակում բավականին լավ հասցրեցին ուսումնասիրել Լոռին։ Առաջին ուսումնական ճամփորդությունը ուղղված էր Լոռվա բնաշխարհն ու էկոտուրիզմի հեռանկարները ճանաչելուն, իսկ ավանդական դարձաց երկորդ ճամփորդությունը՝ արդյունաբերության ու հասարակության հարաբերությունների հետևանքների ուսումնասիրությանը։

Իհարկե տարին անմասն չէր նաև արատեսյան ռազմամարզական ճամբարներից, այս անգամ հասցրեցի մասնակցել և՛ ձմեռային և՛ գարնանային հերթափոխերին։

Ավանդույթները չխախտելով այս ուսումնական տարում ևս կազմակերպվեցին ինտելեկտուալ խաղերի մրցաշարեր՝ ընգրկելով աշնանային, ձմեռային և գարնանային փուլեր։ Ավանդական դարձաց ֆուտբոլային մրցաշարը ևս մեկնարկեց ֆուտբոլային ինտելեկտուալ խաղերով։
2023-2024 ուսումնական տարվա կարևորագույն կետերից էր ձմեռային ու ամառային ճամբարները, որոնցում ընդգրկված սովորողները գրեթե անփոփոխ կազմով էին։

Չնայած որոշակի բարդությունների փոքր-ինչ առաջընթաց գրանցեցի նաև հետազոտական աշխատանքների կատարման ժամանակ։ Սովորողներից երկուսը՝ Էմիլը Դանիելյան և Իրինան Գյուրջինյան հաջող կերպով անցան պաշտպանությունը։  

2023-2024 ուսումնական տարի կիսատ կլիներ, եթե  չհիշատակեի այդ տարվա շրջանավարտներին և ինչպես ասում են «Եվս մեկ շրջանն ավարտելով»։

Ամառային ճամբարի ամփոփում


Ուսումնական ամառային ճամբարը կարելի է ասել այս անգամ Ձմեռային ճամբարի շարունակությունն էր, քանի որ սովորողների մեծը մասը երկու ճամբարում էլ նույնն էին։ Չխախտելով ավանդույթները, ճամբարային ծրագրի կարևոր բաղադրիչներից այս անգամ ևս մարզական պարապմունքներն էին, որոնք սիրով անց կացրեցինք մարմնամարզության սրահում։  Մեզ արդեն ծանոթ «Վայրի բնության և մշակութային արժեքների պահպանության» հիմնադրամը ևս անմասն չմնաց մեր ճամբարային առօրյայից։ Այս անգամ սիրով մասնակցեցինք հիմնադրամի կողմից կազմակերպված ամենամյա բնապահպանական ֆիլմերի ցուցադրությանն ու  ստեղծված աշխատարանների ցուցահանդեսին։ Շրջակա միջավայրի պահպանության միջազգային օրը նախորոք որոշված երթուղով մասնակցեցինք Հրազդանի կիրճում քայլարշավին։

Դասավանդող Էլինա Մանգասարյանի խորհրդով ճամբարային գործունեության մեջ ներառված էր նաև ֆիլմի դիտում, այս անգամ ընտրությունը կանգ էր առել «Մեռած պոետների համայնքը« ֆիլմը, որը դիտումը արդարացրեց բոլորիս սպասումները։
Ճամբարային գործունեությունը ավարտեցինք ճամբարային խոհանոցային հետաքրքիր ուտեստներ պատրաստելով, որը ևս մեկ ճամբարային ավանդույթ է։  

Ողջ ճամբարի առօրյա հագեցած էր ամենատարբեր ինտելեկտուալ և ճանաչողական խաղերով, որոնք հուսով եմ նպաստել են սովորողների ինքնազարգացմանը։
Կարելի էր ասել, որ այս ուրախ նոտան արժանի էր ուսումնական տարի ավարտելուն, սակայն այնպես ստացվեց, որ բոլորի հետ հանդիպելու ենք նաև ամառային ռազմամարզական ճամբարների ընթացքում։ Ամեն ինչ դեռ առջևում է։ 

2024/06/02

Եվս մեկ շրջան ավարտելով



 «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրում կան ձևավորված մի շարք գեղեցիկ ավանդույթներ, որոնցից թերևս ամենահուզիչը՝ ուսումնական ճամփորդությունով դպրոցն ավարտելն է։  Ողջ ուսումնական տարվա ընթացքում աշխատում էի չմտածել ճամփորդության մասին, անգամ երբ սովորողները դիմում էին այդ հարցով միշտ պատասխանում էի, որ դեռ ժամանակ կա, դեռ շատ շուտ է, բայց դե գիտենք ժամանակը ավելի արագ է թռչում քան մենք դա ցանկանում ենք։

Եվ ահա եկավ սպասված օրը, ու մայիսի 24-ին նմանատիպ ճամփորդություններում իմ  հետ հավասարապես կոփված Իրինա Ապոյանի, Հին գործընկեր Լիլիթ Գասպարյանի ու խումբ դեռևս մանկուց ինձ ծանոթ շրջանավարտների հետ մեկնեցինք դեպի Փամբակի ափերը։
Մի գուցե բառերով դժվար կլինի այդ ամենը նկարգրելն ու անգամ դժվար կլինի հիշելով ամենը վերապրելը, կամ ինչպես ժամանակին սովորողներիցս մեկը ասել է, լավագույն պահերը զգալու, ոչ թե դրանք գրելու համար են, բայց հաստատ կասեմ, որ իրականությունը գերազանցեց, բոլորիս սպասելիքները։ Երեք օրերի ընթացքում հասցրեցին միասին ուրախանալ ու տխրել, երգել ու անվերջ պարել, հիշել լավագույն պահերն ու անկեղծ կատակել։
Հ
․Գ․ Սովորողների մի խումբ անմասն չմնաց նաև մեզ անակնկալներ մատուցելուց։ Պարզվում է, որ վերջին ամիսների ընթացքում նրանք նույնությամբ կրկնում էի իմ հրապարակած հայտնի նկարները։ Խնդրում եմ խիստ չմոտենալ։